Willow Mae

Willow Mae

In actie op Kuna

  1. donderdag 19:45–20:30 • Café de Guanaco - Podium

Wat?

Muziek

Voor wie?

Voor alle leeftijden

Informatie

Liefde kan pijnlijk schuren, maar waar liefde tot bloei komt is er extase. Willow Mae neemt je met haar rough romantic folk/pop mee in het mysterie van de liefde. De hete adem van passie raakt de koude lucht van verkilde liefde met onweer als gevolg. Zoals de liefde kleurrijk, veelzijdig, onstuimig, onvoorspelbaar en onverzadigbaar is, zo is ook Willow Mae dat in haar muziek, teksten en performance.

Willow Mae liet zich met haar acoustic-based pop/folksongs inspireren door James Taylor, Joni Mitchell en Sting. Soms is Alanis Morissette hoorbaar of is het poëtisch als Noa.


Tijdens concerten ligt de focus van Willow Mae op beleving: iedere show is een intense en unieke publiekservaring.

Willemijn (Willow Mae) – 1989, Rotterdam, zangeres, componist en tekstschrijver – groeide samen met haar broer Jan – componist en akoestisch gitarist – op als jongste in een gezin van acht. Samen met hem schreef Willemijn de muziek voor het album Song of Songs.





Liefde begint met verliefdheid. Je wordt verliefd. Je kiest ervoor om samen te zijn. Je gaat van elkaar houden. Je leeft nog lang en gelukkig. Liefhebben leer je nog voordat je geboren bent. Doordat je voortkomt uit liefde. Doordat er van je gehouden wordt. Maar wat als het anders gaat. Als liefde beheerst wordt door angst. What if life happens? “Ik heb de liefde nooit begrepen. Ik zag angst, maar we noemden het liefde. Ik zag gevangenschap maar we noemden het trouw. Ik zag, maar kon niet zien.” Vragen over de liefde werden een belangrijke drijfveer voor de muziek van Willow Mae. Een zoektocht begint. “Ik ging op zoek naar echtheid, echte liefde. Toen ik veertien jaar was ontmoette ik de liefde van mijn leven. En life díd happen.” Van Plato tot Shakespeare, zelfhulpboek tot het Hooglied (Song of Songs), een bijbelboek waarin de liefde intens, ongecensureerd en gepassioneerd wordt beschreven, werd gelezen “Het Hooglied raakt mij enorm. Vrijheid, speelsheid en onbevangenheid. Is dít liefde? Ik wilde de liefde die ik moeilijk vind om te ervaren en nauwelijks vertrouw leren kennen. Die ik sentimenteel en zoetsappig vind. Maar waar ik toch naar blijf verlangen.” ‘The way is dark, the road is steep, but he’s become my eyes to see.’ (Alisson Krauss) “Iedere lente komen er nieuwe knoppen aan de bomen. Iedere dag verdwijnt het duister in het licht. We zijn niet dood, we leven. Het vergt moed om te durven leven en te durven liefhebben. Om los te laten, te naderen, te vertrouwen. Om je te verbinden uit liefde, niet uit angst. En om dan te durven kijken. Te zien wie we werkelijk zijn. Daar wil ik als artiest toe uitdagen.”

 

Terug naar het overzicht