Kuna: dat ben JIJ!

Maak kennis met onze sterren

Kuna, dat is Brendy. Maar ook Betty & Rose. En Petra natuurlijk. Deze sterren staan al jaren op het programma, maar dan achter de schermen, als vrijwilliger. Het unieke aan Taribush Kuna is dat het helemaal door vrijwilligers georganiseerd wordt. Iedereen die meewerkt, van organisatie, coördinatoren, medewerkers tot artiesten, krijgt alleen onkosten vergoed. Waarom ze dit dan toch stuk voor stuk met heel veel liefde en passie doen? Omdat het zo’n ontzettend leuk festival is!

Ook jij als (toekomstig) bezoeker kunt meedoen. De organisatie is op zoek naar enthousiaste mensen die graag deel uit willen maken van het Kuna-team. Met name rondom en tijdens het festival is er genoeg te doen. Of je nu wilt helpen met opbouwen, bardiensten wil draaien, het terrein ordelijk wilt houden of een andere bijdrage kunt leveren: iedereen is welkom. Meer informatie en het aanmeldformulier vind je bij de Artiesteningang.

Brendy

Captain Kassa

Brendy is 45 jaar en op Kuna één van de captains bij de kassa’s. Ze begint elk jaar in juni-juli met het maken van de planning voor alle vrijwilligers die helpen aan de kassa’s. Tijdens het festival letten de captains er op dat bijvoorbeeld de pinapparaten werken en dat er voldoende munten en wisselgeld aanwezig is. Bovendien verzorgen zij de daarbij horende administratie.

Ze is besmet geraakt met het Taribush Kuna-virus dankzij organisatoren Harrie en Marthijn, die ze al heel wat jaren kent. Brendy vindt het superleuk om een bijdrage te kunnen leveren: “Het groepsgevoel en samen een geslaagd Kuna neerzetten, dat is waarom ik graag vrijwilliger ben tijdens het festival.” Haar verwachtingen voor de komende editie? “Dat het ongetwijfeld weer heel gezellig wordt en dat we er goed weer bij hebben!”

Tussen de werkzaamheden door probeert ze een voorstelling of optreden mee te pikken.

Betty & Rose

Bardames

Betty en Rose zijn de voor velen bekende bardames van het festival. Hoe komen deze twee dames terecht bij Taribush Kuna? Dat zit zo: de schoonzoon van Betty speelde destijds in een band die ook op het festival speelde. En haar dochter vertelde dat het zo’n tof festival was: “Écht iets voor jullie!” Een mailtje naar Marthijn was toen snel verstuurd. Ze noemden zichzelf gekscherend de ‘Twee oma’s met tien jaar Oerol ervaring’. Nou, daar zegt de organisatie natuurlijk geen nee tegen. Voilà, en zo zijn Betty en Rose nu al vier jaar vrijwilliger.

Het liefst staan ze achter de bar, maar de dames draaien hun hand ook niet om voor het bakken van pannenkoeken of het uitdelen van het avondeten. De heerlijke ontspannen sfeer en de gezelligheid onder elkaar, daar krijgen de dames energie van. Het werken achter de bar en het contact met collega’s en bezoekers, maakt dat het festival elk jaar zo geslaagd is.

Na al dat harde werken is er hopelijk nog even tijd voor wat ontspanning.

Petra

Manus-van-alles

Petra was vorig jaar actief als medewerker kassa en onder meer verantwoordelijk voor de muntenverkoop. Eerdere jaren heeft ze ook pizza’s gebakken, wc’s geschrobd en helpen opruimen. Echt een manusje van alles dus! Via een kennis kwam Petra in aanraking met het festival, dat is nu ongeveer vijf jaar geleden. Haar eerste jaar als vrijwilliger werkte ze samen met haar zoon van toen negen jaar oud. En tegenwoordig is ook haar man van de partij. “Een trots lid van de Q-ploeg”, aldus Petra. (De Q-ploeg kun je zien als een soort van technische dienst, red.)

Ze is vrijwilliger geworden omdat ze het een mooie manier vindt om betrokken te zijn bij zo’n mooi festival. “Dan wil je alleen maar helpen en er een geweldig feest van maken!” De veelvormigheid van de mensen en hun kunsten, het Dwingelderveld, de natuur en de blije gezichten geven Petra ontzettend veel energie. “En het bijzondere aan Kuna is dat het een heel kindvriendelijk festival is, zonder een ‘kinderfestival’ te zijn. Er is veel voor kinderen te doen, maar ook mensen zonder kinderen worden goed bediend. En omdat het terrein zo groot is, lopen de kinderen je zelden voor de voeten!”

Haar verwachtingen voor dit jaar? “Lekker weer (zoals altijd!), lekker veel bezoekers en een nog sterkere organisatie dan vorig jaar.” Terugkijken op een mooie festivalmoment, noemt ze de onthulling van de vuurboom van Anna Selderijk. “Dat was al twee keer een magisch moment. Maar ook de leerzame ‘kruiden-uit-de-natuur-wandeling’ is me bijgebleven, net als de melancholische klanken van de hang van Rob Verheul in het bos.